W dniu 4 lutego odbyło się kolejne spotkanie naszej wspólnoty Miriam. Spotkanie rozpoczęliśmy adoracją Najświętszego Sakramentu w ciszy a następnie rozpoczęła się Msza Święta.

Podczas homilii ks. Damian Ziemba wskazywał na pewną bolesność rozważanego fragmentu Ewangelii. Jezus wraca do rodzinnego domu w Nazarecie i zamiast wiary i otwarcia znajduje zgorszenie i zamknięcie. Nie może zdziałać wielu cudów, kiedy serce człowieka jest zamknięte na Boga. Nazarejczykom, trudno było uwierzyć, że Bóg jest człowiekiem. I nam samym również jest ciężko uwierzyć kiedy z modlitwy przychodzimy w przyzwyczajenie, a w życiu codziennym zaczynamy zakładać jak dany człowiek się zachowa. Dla Nazarejczyków Jezus jest zbyt normalny. Będąc we wspólnocie charyzmatycznej pamiętajmy, że może nas przyciągać jakaś spektakularność natomiast znakiem Jezusa w kościele jest paschał – świeca, a nie fajerwerki – mówił ks. Damian.

To nasze nasze wewnętrzne niedowiarstwo może się wiązać również z rozczarowaniem i bólem. Ktoś się modlił o coś i to się nie spełniło. Idziemy później z Bogiem ale bez oczekiwań. Jak z tego wyjść? Wiara  nie zaczyna się od tego, że mam wątpliwości, ale od tego, że „Boże ja nie wiem, ale chce Tobie zaufać”. My pewnych rzeczy nie wiemy, ale jest to możliwość dla nas by być bliżej Boga. Kolejnym aspektem jest to by widzieć w naszej codzienności życiu małe cuda. Oddychamy, mamy co jeść, w co się ubrać – to jest troska Boga o mnie. Bóg zaprasza do serca żywego, które faktycznie żyje modlitwą Ojcze Nasz.

Rozważana Ewangelia pokazuje pewien przestrzegający ale i smutny akcent. Jezus nie gromi Nazarejczyków, nie walczy z nimi ale po prostu odchodzi. Oby nikt z nas poprzez swoje zamknięte serce nie musiał doświadczać odchodzącego Jezusa – mówił nasz Pasterz.

Po Mszy Świętej odbyło się spotkanie formacyjne w grupach. Zapraszamy na kolejne spotkania naszej Wspólnoty.

Autor: RJN